myGeeBlog

perlowe tips’n'tricks

Jako, że od jakiegoś czasu zajmuję się perlem, to zależy mi na wynajdywaniu różnych użytecznych sztuczek i/lub informacji dotyczących tego języka. Poniżej zbiór kilku różnych porad, które jakoś się w ostatnim czasie uzbierały :)

ciekawostka: używanie konstrukcji while-each do iteracji po elementach hasza jest wolniejsze niż używanie pary for-keys! Zrobiłem sobie jakiś czas temu do tego prostego benchmarka. Różnica prędkości nie jest duża, wacha się w granicach błędu (3-4%), ale zawsze jest to coś, tym bardziej, że for-keys pozwala na przeiterowanie po elementach hasza w jakiejś dowolnej, określonej przez nas kolejności :)
często jest tak, że jakaś funkcja zwraca nam tablicę elementów, a my potrzebujemy tej referencji do tej tablicy. najprostszym, i do niedawna najczęściej przeze mnie używanym sposobem było zrobienie:
```
@$ref = funkcja_zwracajaca_tablice();
```
Od niedawna, używam konstrukcji:
```
$ref = [funkcja_zwracajaca_tablice()];
```
wzrost prędkości sięga nawet 40%!

Powyższa reguła dotyczy także haszy, czyli nie:

%$ref = funkcja_zwracajaca_hasz();

tylko

$ref = {funkcja_zwracajaca_hasz()};

tutaj taki ogólny tips: po co duplikować kod, pisząc:
```
$var1 = ($var2 eq 'aaa') ? 1 : 0;
```
skoro można zapisać to w skrócie:
```
$var1 = ($var2 eq 'aaa');
```
? Bardzo często spotykam się z takim bzdurnym zapisem jak ten pierwszy - pamiętaj że narzuca to dodatkowe wykonanie warunku…
Uwielbiam w perlu prawostronne warunki/pętle. Po prostu strasznie upraszczają zapis, zwiększając przy tym czytelność (oczywiście wszystko jest łatwo nadużyć, ale to osobna kwestia). Przy pętlach brakowało mi strasznie możliwości iterowania z jakimś warunkiem, i wykonania jakiejś akcji gdy warunek jest spełniony. Jak zwykle niezastąpiony bochen znalazł i na to radę:
```
($_%2) and $_ foreach (1..6);
```
Co prawda powyższy zapis łatwo zastąpić grepem, ale nie zawsze potrzebujemy otrzymać tablicę wartości, czasem trzeba tylko wykonać jakąś akcję :)
Spotykałem się czasem z problemem przekazywania nazwy funkcji, jaką trzeba wykonać, w zmiennej. Nie zawsze można przekazać referencję do tej funkcji, a na pewno nie zawsze jest to najwygodniejsze co możemy użyć. No i oczywiście pomijam tutaj użycie evala. Metody na rozwiązanie tego problemu są dwie, przy czym preferuję drugą, gdyż nie ponosimy przy tym ryzyka wystąpienia jakichś błędów przy wyłączonym “strict refs”.
```
sub test { print 'testujemy'; }
my $t = 'test';
```
- ```
{
    no strict "refs";
    &{$test}();
}
```
- ```
&{*fn = $test}();
```
Należy jednak pamiętać że metoda “z globem” jest nawet do 30% wolniejsza od wersji z “no strict refs” (20% jeśli włączymy zaraz na początku wywoływanej w ten sposób funkcji “use strict refs”).